 | Peter di Remco on Theologen en het debat binnen de kerk |
 | BeautifulBlues on Theologen en het debat binnen de kerk |
| BeautifulBlues on De calimero uithangen lost niets op |
| Peter di Remco on Theologen en het debat binnen de kerk |
| Peter di Remco on De calimero uithangen lost niets op |
Of gelden voor katholieken andere regels?
Dat is de vraag die Jan Peeters stelt in zijn recentste KN-commentaar. Het stuk gaat over de vraag waarom de media de volledige namen hebben gepubliceerd van de twee van misbruik verdachte geestelijken uit Putten. In andere gevallen doen de media dat niet. Peeters wekt met bovenstaande vraag duidelijk de suggestie dat katholieken gediscrimineerd worden. Onzin, denk ik.
“Als katholieke beroepstheoloog vraag ik wel de ruimte om binnen de kerk een discussie op gang te brengen.”
Aldus Frank Bosman in een klein twittergesprekje met mij. Hij heeft gelijk: academici (sociologen, historici, theologen, etc) moeten de ruimte krijgen om binnen de Kerk fundamentele onderwerpen aan te snijden. Daarom ben ik weer begonnen te schrijven over wat er in de katholieke kerk zoal speelt.
Hoe langer ik bij de Vrije Universiteit werk, hoe blijer ik ben dat ik daar zit en niet bij de Faculteit Katholieke Theologie (FKT) of de Theologische Universiteit Kampen (Broederweg). Ik wil deze instituten niet tekort doen, er wordt veel prachtig werk gedaan, maar ik heb wel vraagtekens bij de banden die zij onderhouden met respectievelijk de katholieke en vrijgemaakte kerk.
…ter nagedachtenis aan een vriend. In de nacht van 29 op 30 december 2010, waarschijnlijk iets na middernacht, is hij overleden. Alleen. Er valt verder weinig over te zeggen vrees ik.
Requiem aeternam dona ei Domine,
et lux perpetua luceat ei,
Requiescat in pace.
Amen
Zojuist bekeek ik een katholiek jaaroverzicht van 2011 op Isidorusweb. Het heeft de vorm van een filmpje van ruim 6 minuten. Creatief in elkaar geknutseld, dat verdient lof. Het geeft een aardig overzicht, getuigt van creativiteit, maar is naar mijn mening op een paar punten niet neutraal genoeg om de titel “overzicht” te verdienen. Misschien was “jaarcolumn” beter geweest. Dus volgt hier een recensie.
Ik zie regelmatig mensen keuzes maken om zaken te delen met de wereld, waarvan ik zelf betwijfel of ik dat zou doen. Vreugde zet ik makkelijker op Facebook en Twitter dan verdriet. Dat is mijn persoonlijke keuze – iemand anders doet dat weer anders en twittert uitgebreid over het verdriet om een overleden naaste. Met vallen en opstaan probeer ik mijn activiteiten in het “virtuele publieke domein” vorm te geven op een manier die me aanstaat. Dat gaat regelmatig fout.
Eén ding is duidelijk na twee jaar misbruikschandaal: katholieken vinden het nog steeds het belangrijkst elkaar de loef af te steken om zo zichzelf als “ware” katholiek (of zoiets) neer te zetten. Ik volg weinig katholieken meer, maar moet als ik weer eens wat lees, altijd denken aan Monty Python’s Life of Brian:
